Pırasa (Allium Ampeloprasum)

Pırasa Hakkında Genel Bilgi

Pırasa bitkisi, zambakgiller (liliaceae) familyasına ait olup; yılın her döneminde yetiştirilme olanağına sahip iki senede bir yetişen ve daha çok yapraklarının tüketimi için üretilen bir bitkidir. Pırasa bitkisinin ana vatanı Orta ve Doğu Akdeniz bölgesidir. Ülkemizde kışlık sebze olarak tüketilen ve hemen hemen ülkemizin genelinde yetiştirilme imkanına sahiptir. Özellikle karasal imkanının hüküm sürdüğü yerlerde kışlık sebze tüketiminin çok önemli bir miktarını pırasa bitkisi tek başına elinde tutmaktadır. Sebzeler içinde fiyatı ve üretimi en stabil devam eden bitkilerin başında pırasa gelmektedir. Birkaç yıl öncesine kadar sadece ana mevsimi olan kış aylarında tüketilen bir sebze olan pırasa her mevsimde üretilebilme olanağına sahip olduğundan dolayı yılın büyük bir bölümünde üretilip tüketilmeye başlamıştır. Pırasalar iklim şartlarına uygunluğu sebebiyle Akdeniz ve Ege bölgelerinde kış boyunca tarlada ilave bir önlem alınmaksızın istendiği zaman hasat edilebilir ve kış döneminde üretilmesi pek mümkün olmayan yerlere pazarlanabilir. Kıymalı ve zeytinyağlı yemeği sıkça yapılan pırasa bitkisinin taze soğanı andıran sert bir kokusu mevcuttur. Pırasa yüksek miktarda A, E, B1, B2 ve C vitamini ve bunların yanı sıra bol miktarda sodyum, potasyum, kalsiyum, fosfor, demir gibi mineralleri bünyesinde bulundurur.

Pırasa Üretiminde Ekolojik İstekler

Serin iklim bitkilerinden olan pırasa bitkisi, aşırı sıcak ve kurak havaları sevmediği gibi bu havalara maruz kalması durumunda verim ve kalitede azalmalar görülür. İdeal gelişme sıcaklığı 15-20 derece aralığıdır. Pırasa bitkisi toprak istekleri yönünden çok fazla seçici değildir. Tınlı-killi topraklarda çok iyi verim verirler. Organik besin maddelerince zengin olan topraklarda çok iyi verim vermektedirler. Yetiştirilmesinde en çok ihtiyaç duyulan ve verime en çok etkisi olan element azottur. Pırasa nemden fazlaca hoşlanmaktadır. Yetiştiriciliği yapılırken bitki su sıkıntısı yaşamamalıdır. Pırasa bitki sıcak ve kurak havalarda toprağın yeterince nemli kalacak şekilde sulaması yapılmalıdır. İlk verilen can suyunun ardından 3-4 gün sonra mutlaka bir daha sulama yapılmalıdır. İkinci sulamanın ardından 10 gün sonra yağmur yağmaması durumunda üçüncü bir sulama yapılmalıdır.

Pırasa Tüketmenin Vücuda Yararları

  • Bol su söktürerek kilo vermeye yardımcı olur.
  • Mide rahatsızlıklarına iyi gelir.
  • Kan yapar.
  • İdrar söktürücü özelliği vardır.
  • Bağırsakları yumuşatır.
  • Damar sertliği sorununun giderilmesinde etkin rol oynar.
  • İştahsızlığı giderir.
  • Gergin sinirlerin düzelmesine yardımcı olur.

Pırasa Üretiminde Karşılaşılan Hastalıklar ve Zararlılar

Sebzelerde Kök Çürüklüğü Hastalığı: Toprakta yaşayan tohumla da taşınabilen bir fungustur.

Sebzelerde Beyaz Çürüklüğü Hastalığı: Sklerotlar olarak bitkiye zarar verirler. Sklerotlar bulaşmış oldukları toprakta uzun yıllar barınıp barındığı dönemde bitkiye zarar verebilme özelliğine sahiptir.

Sebzelerde Kurşuni Küf Hastalığı: Oluşması için elverişli ortam oluştuğu an ortaya çıkan bir fungustur. Bilhassa havalandırmanın iyi olmadığı örtü altı yetiştiriciliğinde doğada ve depolama yapılan yerlerde sıklıkla görülmektedir.

Sebzelerde Septerio Leke Hastalığı: Küçük ve kahverengi lekeler olarak ortaya çıkmaktadır. Hastalık etmeninin bir yıldan diğer yıla geçişi hastalıklı tohum ve bitki artıkları üzerindeki piknitlerle olmaktadır.

Add a Comment

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir