Lale (Tulip)

Lale Hakkında Genel Bilgi

Ana vatanı Orta Asya olan lale bitkisi, doğada 125 civarında türe sahip olup bu türlerin yaklaşık 85’i Orta Asya’da yetişmektedir. Bu yetişen 125 türden sadece birkaç türü ticari olarak değere sahiptir. Kavimler göçüyle Orta Asya’dan göç eden toplulukların kendileriyle götürdükleri bir bitkidir. Tarihte bilhassa Selçuklular laleyi çok fazla kullanmışlardır. Osmanlılar ise Selçuklular kadar yaygın olmasa da laleyi kullanan devletler arasında yer almaktadır. Zambakgiller familyasının bir üyesi olan lale bitkisi, çok yıllık otsu ve soğanlı bir bitkidir. 2-6 adet arasında değişkenlik gösteren lale soğanları, etli yaprakların tabanla birleşmesiyle oluşmuştur. Kabuğunun iç kısmı, sık veya seyrek, tüylü veya çıplak değişik türleri mevcuttur. Çiçekleri, bir sap üzerinde, sarı, beyaz ve kırmızı renktedir. Her parçanın dip kısmında, ekseriyetle esmer renkli bir leke mevcuttur. Erkek organları dişiyle mukayese edilince daha şişkin ve tüylüdür. Günümüzde bahçe süslemelerinde lale çok yaygın olarak kullanılmaktadır.

Lale Yetiştiriciliğinde Ekolojik İstekler

Büyüme, gelişme ve yaşlanma gibi yaşam döngüsüne sahip lale bitkisi, çevre koşullarından fazlaca etkilenmektedir. Sıcaklım, nem ve ışık lale bitkisi için büyük öneme sahip faktörlerdendir. Lale erken yetiştiriciliğinde, toprak sıcaklığı 16 derecede hava sıcaklığı da 18 dereceyi geçmemelidir. Lale etkin güneş alan ve rüzgardan korunaklı yerlerde yetiştiriciliğinin yapılması üretimin daha kaliteli ve etkili olması için çok önemlidir. Ancak Akdeniz ve Ege gibi güneş ışınlarını çok dik alan yerlerde de çiçekler solmalar meydana gelebileceği için bu konuda dikkatli olunmalı bilhassa öğleden sonra yarı gölge yerlerde yetiştiriciliğinin yapılması verimlilik üzerinde etkili olacaktır. Güneşin çok fazla olduğu yerlerde çiçeklerin ömrü az olacağı için gölgenin fazla olduğu yerlerde ise çiçek sayısında azalmalar meydana gelmektedir. Rüzgar ise hem bitki hem de çiçeklerde ciddi zararlara neden olacağından ekilecek alanlar bu husus göz önünde bulundurarak hareket edilmelidir. Lale için sera yetiştiriciliğinde hava nemi  %75 civarında olmalıdır. Sıcaklık, yüksek nem ve iyi havalandırılmayan seralar hastalıklara davetiye çıkarmaktadır. Bu durumdan ötürü seraların havalandırılmasının çok etkin yapılması gerekmektedir. Laleler, humusça zengin, su tutma seviyesi yüksek, verimli ve geçirgen toprakları sevmektedir. Minimum 50 cm olan toprak kalınlığında yetiştiriciliği yapılmalıdır. Toprak isteği yönünden çok seçici değildir. Toprakta iyi drenaj yapılmalı, toprak iyice işlenmeli ve kesekli bırakılmalıdır.

Lale Yetiştiriciliğinde Hastalıklar ve Zararlılar

*Kök Yanıklığı

*Rhizoctonia Solani

*Botrytis Cinerea

*Sap Kırılması

*Rhizoctonia Tuliparum

*Soğan Kuru Çürüklüğü

*Hamurumsu Çürüklük

*Kök Çürüklüğü

Add a Comment

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir