Çavdar

Çavdar Hakkında Genel Bilgi

Farklı iklim koşullarında ve verimsiz topraklarda bile yetiştirilme olanağına sahip olan çavdar bitkisi, ilk defa Rusya ve Trakya’da kültüre dahil edilmiştir. Akdeniz’in dağlık alanlarından tutun da Avrupa’nın kuzey bölgelerine varıncaya kadar çavdar yetiştiriciliğine rastlamak mümkündür. Çavdar bitkisi, Polonya, Almanya ve Rusya’nın Avrupa kesiminde daha çok ekmek yapımında kullanılırken diğer ülkelerde ise hayvan yemi olarak kullanılmaktadır. Ülkemiz bazlı düşünüldüğünde İç Anadolu Bölgesi çavdar bitkisi yetiştiriciliğinde birinci sırada yer almaktadır. Çavdar yetiştiriciliğinin ülkemizde en az yapıldığı ter ise Güneydoğu Anadolu Bölgesidir. Ülkemizde toplam ekin ekilen alanlar göz önüne alındığında çavdar bitkisi buğday, arpa ve mısırın ardından en çok yetiştiriciliği yapılan dördüncü tahıl ürünü olarak karşımıza çıkmaktadır. Çavdarın kullanım alanı sadece hayvan yemi ve ekmek yapımı değildir. Bu iki kullanım alanının yanında çavdar, sanayi dallarında da yoğun olarak kullanılmaktadır. Endüstri alanında ispirto yapımında, alkol olarak viski yapımında, ayrıca ince, sağlam ve esnek yapıda olması sebebiyle çavdar sapları örme şapka, kâğıt ve mukavva yapımında da kullanılmaktadır.

Çavdar Yetiştiriciliğinde Ekolojik İstekler  

Soğuğa en dayanıklı tahıl ürünü olarak karşımıza çıkan çavdar bitkisi, kışların çok çetin geçtiği iklim koşullarında bile yetiştiriciliği rahatlıkla yapılabilmektedir. Sonbahar döneminde ekilip yaz başlarında biçilir. Neme olan gereksinimi minimum düzeyde olup kök gelişmesi fazla olduğundan ötürü kendisi için gerekli olan suyu rahatlıkla kendiliğinde temin edebilmektedir. Kar örtüsünün olmadığı bölgelerde -30’a varan sıcaklıklarda bile rahatlıkla yetiştiriciliği yapılabilmektedir. Bunun yanında çavdar bitkisinin toprak seçiciliği de pek yoktur. En verimli olduğu toprak türü kumlu-tınlı ve milli topraklarken asitli ve killi topraklarda da yetiştiriciliği yapılmaktadır. Bataklık alanların tarım alanlarına çevrilmesinin ardından ilk yetiştirilecek tahıl çavdar olmalıdır. Yüksek tuza dirençli olduğundan çorak topraklarda dahi yetiştirilebilir. Bu sebepten dolayı buğday, pirinç, arpa tarımına uygun olmayan verimsiz topraklarda bile diğer tahıl ürünlerine nazaran çok iyi sonuç vermektedir. Çavdar yüksek ve serin iklim bölgelerine uyum sağladığından ötürü buralardaki yetiştiriciliğinde sulamaya gerek duymadan rahatlıkla yetiştirilebilir. Yine de çavdar tahılından daha iyi verim alınması için 350-400 mm’lik bir yağış yeterli olmaktadır.

Çavdar Tüketmenin Vücuda Faydaları

*Yüksek lif kaynağı olduğundan kilo kontrolüne yardımcı olur.

*Safra kesesi taşlarının oluşumunu engeller.

*Yediklerimizin bağırsaklardan geçiş zamanını hızlandırır.

*Göğüs kanseri hastalarının kullanımını tavsiye edilir.

*Menopoz ve menopoz sonrası kolesterolün kontrol alınmasına yardımcı olur.

*Şeker hastaları için en ideal tahıl ürünüdür.

*Selenium, magnezyum, mangenez ve fosfor mineralleri açısından oldukça zengindir.

Çavdar Yetiştiriciliğinde Hastalıklar

Çavdar yetiştiriciliğinde en sık Clavicepa purpurea mantarının neden olduğu çavdar mahmuzu hastalığıdır. Bu hastalıktan korunmak için, münavebeli ekim yapılmalı ve hastalık bulaşan bitkiler başak bağlamadan önce sökülüp tarım alanından uzaklaştırılması gerekmektedir.

Add a Comment

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir